Kącik Literacki

Nie wiem, co to poezja

nie wiem , po co i na co,

wiem, że czasami ludzie

czytają wiersze i płaczą,

a potem czasami piszą,

mozolnie i nieudolnie,

by od dławiącej ciszy

łkające serce uwolnić (…)

Władysław Broniewski

Zapraszam serdecznie wszystkich Uczniów do odwiedzania Kącika Literackiego. Znajdziecie tu ciekawe teksty, cytaty i konkursy. Pozwólcie, że wspólnie wybierzemy się w świat poezji i prozy, wsłuchamy się w bijące serce literatury polskiej.

mgr Joanna Ostrowska

  1. Czy jesteś dumny, że mówisz po polsku?

    " Tak, jestem dumna, że mówię po polsku i że jestem Polką. Jestem dumna z tego, że istnieje taki język, w którym można wyrazić swoje myśli, marzenia, rozważania, których w żadnym innym języku nie da się wypowiedzieć. Czasami nawet angielski, ze swoją elokwentną strukturą, nie może przekazać tego, co Polakowi w duszy gra (...) Polacy mieszkający za granicą czują niezwykłą tęsknotę za krajem. Jest niezwykła, ponieważ nawet ci, którzy nie widzieli nigdy Polski, ale o niej słyszeli, mają odczucie niewytłumaczalnej nostalgii (...) Jestem dumna, że mówię po polsku, gdyż język polski jest jednym z najtrudniejszych języków Europy. Jestem dumna, bo język polski przetrwał przez 123 lata wraz z kulturą i wiarą katolicką. " /Magdalena Iwachow, klasa III LO/

    " Za ten piękny i bogaty język nasi pradziadowie oddawali swoje życie podczas wojen lub za czasów germanizacji czy rusyfikacji. I czy ten język mamy stracić, który został oblany miłością i krwią naszych dzielnych przodków? Oczywiście, że nie ! Jakiż skarb posiadamy, my Polacy, że możemy nazywać ten język naszym własnym. W żadnym wypadku posługiwanie się językiem polskim nie powinno być naszym wstydem lecz dumą. Taka właśnie duma ukazuje nasz patriotyzm (...) Bardzo dziękuję Bogu, że urodziłam się Polką i posługuję się językiem polskim na co dzień. Jestem wdzięczna tez moim kochanym przodkom za to, że wywalczyli nam prawo do utrzymania swojego języka (...) Dziękuję też moim Rodzicom i Dziadkom, że utrzymują, pielęgnują język polski i przekazują go dalszym pokoleniom (...) " /Julia Leończuk, klasa II LO/

    " Jestem dumny, że jestem Polakiem i dzięki moim rodzicom mówię po polsku. Pomimo, że nie urodziłem się w Polsce, znajomość języka polskiego przybliża mnie do jej historii, kultury, obyczajów i przodków. Mowa polska pomaga mi nawiązywać kontakty z rodziną, która pozostała w Polsce (...) Czasem jest przykro patrzeć, kiedy na emigracji ludzie poznają nowy język i w szybkim czasie zapominają o ojczystym. Zatem zachęcam innych, aby nie wstydzili się mówić po polsku i przekazywali ten przepiękny język dalszym pokoleniom. Niech Polska żyje wśród nas ! " /Jakub Leończuk, klasa I LO/

    " Jestem patriotą i dlatego cieszę się, że moi rodzice, pomimo tego, że mieszkamy w Kanadzie, posłali mnie do polskiej szkoły. Od początku mówili do mnie po polsku, żebym mógł szybciej i łatwiej nauczyć się tego języka. Dodatkowo, ucząc się języka polskiego mogłem poznać polską historię, kulturę i geografię kraju w wersji oryginalnej. Najważniejszą jednak rzeczą związaną z mówieniem po polsku, jest możliwość porozumiewania się z innymi ludźmi, szczególnie tymi najważniejszymi dla mnie, czyli moimi dziadkami, którzy nie mówią po angielsku. Gdybym nie mówił po polsku, nigdy nie mógłbym tak blisko poznać mojego dziadka, który często do mnie dzwoni i babci, która gotuje najpyszniejsze dania kuchni polskiej (...) Dodatkowo, ze względu na to, że język polski jest bardzo trudny, cały czas rozwijam swój mózg, co pomaga w nauce innych przedmiotów i języków obcych."/ Kacper Kozioł, klasa III LO/

    " Jestem wdzięczny moim rodzicom, dziadkom i członkom rodziny, którzy przez wszystkie te lata mojego dorastania w Kanadzie cierpliwie znosili wszystkie etapy mojego buntu i niechęci w kierunku nauki języka polskiego. Teraz z perspektywy czasu widzę i doceniam ten wysiłek utrzymania języka polskiego na poziomie równym moim rówieśnikom w Polsce. Cieszy mnie radość moich Dziadków, kiedy mają możliwość rozmowy ze mną w języku polskim na każdy temat.Mam też młodszych kuzynów w Polsce, którzy nie mówią po angielsku, więc jakbym mógł z nimi rozmawiać? Nie czuję granic czy ograniczeń, mój język polski jest naturalny, rozwijany przez lata dzięki codziennym rozmowom przy stole z Rodzicami, przez telefon z Dziadkami czy korespondując z ciociami, znajomymi czy po prostu czytając polskie gazety lub słuchając polskiego radia. Nie ma większej mocy, niż codzienne rozmowy rodzinne w języku polskim. Nie ma większej radości, niż pojechać do Polski i potrafić bez problemu porozumieć się w języku polskim, nie ma większej dumy niż być Polakiem i z uporem dbać o język polski. Tego uczyłem się przez lata. Teraz to rozumiem i zamierzam kontynuować. Jestem dumny, że mój ojczysty język jest dla mnie czymś naturalnym, mówiąc szczerze gdy mówię po polsku jest to rzecz oczywista - jestem Polakiem i z tego jestem dumny. " /Mikołaj Kozioł, klasa I LO /

    Tylko jest jeden język na świecie, Który przyniesie mi dumę i szczęście. I choć góry, doliny i lasy przejdziecie, Innego na świecie nie znajdziecie. W tym języku wykonano sztuk wiele, Kochanowskiego treny, Mickiewicza poezje. Przez 123 lata tę mowę chcieli wymazać, lecz ona na zgubę nie dała się skazać. A gdy Hitler i Stalin świat chcieli zdobyć, W tym języku tajne plany tworzono, by świat obronić. Na morzu, w powietrzu czy na lądzie, Mowa ta brzmiała w modlitwie i prośbie. Sendlerowa w tym języku ocaliła wielu Żydów, A Kolbe, uznany za świętego, życie swe oddał za bliźniego. Papież słowiański, który świat z terroru wyzwolił, Od dziecinstwa w tym języku mówił, spiewał i się modlił. Cóż to za język pyta się dziecię ? To język polski, najlepszy na świecie!/ Natalia Folaron, klasa II LO/

    " Dzięki znajomości języka polskiego mogę czytać książki w oryginale, słuchać polskich piosenek oraz oglądać przedstawienia teatralne i filmy. W czasie ostatniego pobytu w Polsce obejrzałem musical zatytułowany " Piloci " i nie miałem żadnych problemów z jego zrozumieniem."/ Jakub Fiszer, klasa I LO/

    " Jestem dumna, że mówię po polsku. Nie tylko dlatego, że mogę rozmawiać, czytać i sluchać. Również dlatego, że ten jezyk przynosi ze sobą tysiąc lat kultury, historii, męk, bohaterstwa i bólu. Poznanie tego języka otwiera umysł na zupełnie inny świat (...) " /Anna Frączek, klasa III LO/

    " Urodziłem się w polskiej rodzinie, wychowuję się w polskim środowisku i uczę się polskiego języka oraz historii Polski. Bez umiejętności mówienia po polsku, nie miałbym dostępu do bogactwa naszej kultury. Dlatego z dumą mówię po polsku (...) Zaczynam uświadamiać sobie, że faktycznie myślę po polsku. Daje mi to niezwykłą satysfakcję i dumę (...) " /Conrad Pietrzak, klasa I LO/

    " Chociaż urodziłem się w Kanadzie, pierwszym słowem jakie wypowiedziałem było słowo "mama" i było ono po polsku. Do tej pory w moim domu rozmawiam tylko w tym języku. Jestem dumny, że w każdą sobotę rano, podczas kiedy moi kanadyjscy koledzy zastanawiają się, jak spędzić dzień, ja nie mam tego problemu, bo idę do polskiej szkoły (...) Jestem dumny, bo mówię tym samym językiem, jakim posługiwała się jedyna w historii laureatka dwóch różnych dziedzin naukowych, Maria Skłodowska - Curie, która nawet swojego męża Francuza nauczyła mojego języka (...)" /Michał Ossowski, klasa I LO /

    " Jestem bardzo dumny, że mówię po polsku. Zawsze czułem i dalej czuję, że polski język jest bliski mojemu sercu i jestem dumny z tego, że myślę i liczę przeważnie po polsku (...) " /Mathew Zalwowski, klasa I LO /

    " Czuję wielką dumę i radość z tego, że mówię po polsku. Mieszkam w Kanadzie, ale sercem jestem w Polsce. Dzięki temu, że znam język polski, jego historię i kulturę, Polska jest mi bardzo bliska. Często przenoszę się do niej myślami. Tam mieszka moja rodzina, z którą mogę rozmawiać po polsku (...) " /Daniel Ostrowski, klasa I LO/

    " Mam dostęp do bogactwa całej literatury oraz kultury polskiej i łatwiej mi jest poznawać historię, filozofię i myślenie narodu polskiego. Miałam okazję rozmawiać po polsku w Ameryce, Peru, RPA, we Francji (...) Język polski to część mojego istnienia - mojej rodziny, historii i kultury. Zawsze będę dumna, że mówię po polsku." /Joanna Rywak,klasa II LO /

    " Polska jest chyba jedynym krajem, który przeżył tak wiele. Nasi przodkowie zawsze bronili swego kraju (...) Mimo, że mieszkam poza granicami Polski, zawsze wracam myślami do jej sztuki, literatury i pięknych krajobrazów. Cieszę się, że umiem porozumiewać się w języku ojczystym i że jestem częścią wspaniałego społeczeństwa polskiego. Polska jest nieduża pod względem obszaru, ale jest wielka w moim sercu. " /Victoria Zajac, klasa II LO/

    " Jestem dumny z tego, że jestem Polakiem i że mowię po polsku. Polska, jak mało który kraj na świecie, ma bardzo burzliwą historię. Mam tu na myśli wszystkie wojny, powstania, zrywy mające na celu obronę naszego państwa a przede wszystkim polskości. Znane jest chyba każdemu uczucie towarzyszące śpiewaniu hymnu polskiego (...) " /Viktor Lipinski, klasa I LO /

  2. Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego.

     

    Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego.

     

     

    „A niechaj narodowie wżdy postronni znają, iż Polacy nie gęsi, iż swój język mają”.

     

                                                                                                / Mikołaj Rej /

     

     

     

    21 lutego obchodzimy Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego. Dla Polaków jest to święto Języka Polskiego - najpiękniejszego języka na świecie. Nasi przodkowie przelewali krew i oddawali życie, by w niepodległym kraju, w każdym polskim domu, rozbrzmiewała ojczysta pieśń i kwitła polska mowa. Dziś powinniśmy z dumą i radością posługiwać się językiem polskim. Pielęgnować i wzbogacać język, w którym powstało wiele pięknych dzieł literackich.

     

    W naszej szkole głównym celem kształcenia jest wyrabianie sprawności językowej, uwarunkowanej wiedzą o budowie i funkcjonowaniu języka polskiego. To przede wszystkim bogacenie słownictwa poprzez ćwiczenia w mówieniu, pisaniu i czytaniu. Recytujemy wiersze, czytamy wartościowe książki, piszemy wypracowania, poznajemy polską historię.

     

    Z okazji Międzynarodowego Święta Języka Ojczystego podzielmy się refleksjami na temat Języka Polskiego na emigracji.

     

    Czy jestem dumny, że mówię po polsku ?

     

    Przesyłajcie swoje prace na adres :

     

    kacik.literacki.spk@gmail.com

     

     

     

    " Mowa polska "

     

    Od stuleci polska mowa

     

    ma w zapasie różne słowa -

     

    kto się ćwiczy w ich wymowie,

     

    ten bez trudu je wypowie!

     

    Nie wierzycie? Sprawdźcie sami,

     

    powtarzając razem z nami:

     

    Skrajem parku rudy stworek

     

    targa z górki spory worek,

     

    w worku miarkę, tarkę, rogi,

     

    bierki, serki i pierogi.

     

    Nad rzeczułką nietoperze

     

    taszczą paczkę poprzez perze,

     

    w paczce kaszkę, ważkę, szelki,

     

    muszkę, puszkę i muszelki

     

    oraz miarkę, tarkę, rogi,

     

    bierki, serki i pierogi.

     

    Brzęczą pszczółki nad rzeczułką:

     

    - Tu się trzeba puknąć w czółko!

     

    Na cóż kaszka, ważka, szelki,

     

    muszka, puszka i muszelki?

     

    Po co miarka, tarka, rogi,

     

    bierki, serki i pierogi?

     

    Wszystko po to, aby z gracją

     

    cieszyć się artykulacją,

     

    bo kto ćwiczy się w wymowie,

     

    znajdzie radość w każdym słowie!

     

    Nie wierzycie? Sprawdźcie sami,

     

    powtarzając razem z nami!

     

                                      /Małgorzata Strzałkowska/

     

     

     

     

     

  3. KĄCIK LITERACKI -Najpiękniejsze utwory literackie

    Najpiękniejsze utwory literackie długo pozostają w naszej pamięci. Szczególnie te, które pełnią ważną rolę w życiu polskiego narodu. Powstawały w ważnych momentach dziejowych i niosły nadzieję na odzyskanie niepodległości.
    Uczniowie klas licealnych wykonali ilustracje do fragmentów omawianych utworów. Literatura porusza przede wszystkim wyobraźnię, zamieniając słowa w obrazy...

    " Pan Tadeusz " Adam Mickiewicz

    " Właśnie dwukonną bryką wjechał młody panek
    I obiegłszy dziedziniec zawrócił przed ganek,
    Wysiadł z powozu; konie, porzucone same,
    Szczypiąc trawę ciągnęły powoli pod bramę. "

     

    " Tymczasem, przenoś moją duszę utęsknioną
    Do tych pagórków leśnych, do tych łąk zielonych,
    Szeroko nad błękitnym Niemnem rozciągnionych;
    Do tych pól malowanych zbożem rozmaitem,
    Wyzłacanych pszenicą, posrebrzanych żytem;
    Gdzie bursztynowy świerzop, gryka jak śnieg biała,
    Gdzie panieńskim rumieńcem dzięcielina pała,
    A wszystko przepasane jakby wstęgą, miedzą
    Zieloną, na niej z rzadka ciche grusze siedzą. "

     

     

    Najstarsza polska pieśń religijna. Spełniała rolę hymnu narodowego, była pieśnią bojową rycerstwa polskiego. Śpiewali ją rycerze przed bitwą pod Grunwaldem.

     

    " Bogurodzica "

     

    Bogurodzica, dziewica, Bogiem sławiena Maryja!

    U twego syna, Gospodzina, matko zwolena Maryja!

    Zyszczy nam, spuści nam.

    Kirielejson.

     

    Twego dziela Krzciciela, bożyce,

    Usłysz głosy, napełni myśli człowiecze.

    Słysz modlitwę, jąż nosimy,

    A dać raczy, jegoż prosimy,

    A na świecie zbożny pobyt,

    Po żywocie rajski przebyt.

    Kirielejson.

     

     

     

  4. " Polska to taka kraina, która się w sercu zaczyna "

     

    11 listopada obchodzimy Narodowe Święto Niepodległości - Wolności odkupionej krwią.  100-lecie Odzyskania Niepodległości to czas szczególnej refleksji w sercu każdego Polaka. Ojczyzna - Matka. Najczystsza Miłość, dla której na śmierć szły pokolenia.

     

    Literatura polska pełna jest utworów poruszających serca i wskazujących drogę do wolności. Dziś, w tym szczególnym czasie, zatrzymajmy się i przeczytajmy piękne słowa polskich poetów. Zaśpiewajmy pieśń...

     

     

     

    " Dziś dla nas, w świecie nieproszonych gości,

     

    W całej przeszłości i w całej przyszłości

     

    Jedna już tylko jest kra