Kącik Literacki

Nie wiem, co to poezja

nie wiem , po co i na co,

wiem, że czasami ludzie

czytają wiersze i płaczą,

a potem czasami piszą,

mozolnie i nieudolnie,

by od dławiącej ciszy

łkające serce uwolnić (…)

Władysław Broniewski

Zapraszam serdecznie wszystkich Uczniów do odwiedzania Kącika Literackiego. Znajdziecie tu ciekawe teksty, cytaty i konkursy. Pozwólcie, że wspólnie wybierzemy się w świat poezji i prozy, wsłuchamy się w bijące serce literatury polskiej.

mgr Joanna Ostrowska

  1. KĄCIK LITERACKI -Najpiękniejsze utwory literackie

    Najpiękniejsze utwory literackie długo pozostają w naszej pamięci. Szczególnie te, które pełnią ważną rolę w życiu polskiego narodu. Powstawały w ważnych momentach dziejowych i niosły nadzieję na odzyskanie niepodległości.
    Uczniowie klas licealnych wykonali ilustracje do fragmentów omawianych utworów. Literatura porusza przede wszystkim wyobraźnię, zamieniając słowa w obrazy...

    " Pan Tadeusz " Adam Mickiewicz

    " Właśnie dwukonną bryką wjechał młody panek
    I obiegłszy dziedziniec zawrócił przed ganek,
    Wysiadł z powozu; konie, porzucone same,
    Szczypiąc trawę ciągnęły powoli pod bramę. "

     

    " Tymczasem, przenoś moją duszę utęsknioną
    Do tych pagórków leśnych, do tych łąk zielonych,
    Szeroko nad błękitnym Niemnem rozciągnionych;
    Do tych pól malowanych zbożem rozmaitem,
    Wyzłacanych pszenicą, posrebrzanych żytem;
    Gdzie bursztynowy świerzop, gryka jak śnieg biała,
    Gdzie panieńskim rumieńcem dzięcielina pała,
    A wszystko przepasane jakby wstęgą, miedzą
    Zieloną, na niej z rzadka ciche grusze siedzą. "

     

     

    Najstarsza polska pieśń religijna. Spełniała rolę hymnu narodowego, była pieśnią bojową rycerstwa polskiego. Śpiewali ją rycerze przed bitwą pod Grunwaldem.

     

    " Bogurodzica "

     

    Bogurodzica, dziewica, Bogiem sławiena Maryja!

    U twego syna, Gospodzina, matko zwolena Maryja!

    Zyszczy nam, spuści nam.

    Kirielejson.

     

    Twego dziela Krzciciela, bożyce,

    Usłysz głosy, napełni myśli człowiecze.

    Słysz modlitwę, jąż nosimy,

    A dać raczy, jegoż prosimy,

    A na świecie zbożny pobyt,

    Po żywocie rajski przebyt.

    Kirielejson.

     

     

     

  2. " Polska to taka kraina, która się w sercu zaczyna "

     

    11 listopada obchodzimy Narodowe Święto Niepodległości - Wolności odkupionej krwią.  100-lecie Odzyskania Niepodległości to czas szczególnej refleksji w sercu każdego Polaka. Ojczyzna - Matka. Najczystsza Miłość, dla której na śmierć szły pokolenia.

     

    Literatura polska pełna jest utworów poruszających serca i wskazujących drogę do wolności. Dziś, w tym szczególnym czasie, zatrzymajmy się i przeczytajmy piękne słowa polskich poetów. Zaśpiewajmy pieśń...

     

     

     

    " Dziś dla nas, w świecie nieproszonych gości,

     

    W całej przeszłości i w całej przyszłości

     

    Jedna już tylko jest kraina taka,

     

    W której jest trochę szczęścia dla Polaka:

     

    Kraj lat dziecinnych! On zawsze zostanie

     

    Święty i czysty, jak pierwsze kochanie,

     

    Niezaburzony błędów przypomnieniem,

     

    Niepodkopany nadziei złudzeniem,

     

    Ani zmieniony wypadków strumieniem..."

     

                                   /Adam Mickiewicz/

     

     

     

     

     

     

     

     

    „Wstań Polsko moja…”

     

     Wstań, Polsko moja!… Uderz w czyn!

     

    Idź znów przebojem w bój szalony!

     

    Już płonie lont podziemnych min –

     

    krwawą godzinę biły dzwony –

     

    zerwane pęta – Uderz w czyn!

     

     

     

    Wstań, Polsko moja!… Strząśnij proch!                              

     

    Żałosne marzeń ucisz łkania!…

     

    Za Tobą zimny smutków loch –

     

    przed Tobą świty zmartwychwstania!…

     

    Z anielskich skrzydeł strząśnij proch! –

     

     

     

    Wstań, Polsko moja!… W ogniach zórz                                  

     

    nowe się szlaki krwawią Tobie!

     

    O, lżej Ci będzie w gromach burz,

     

    niźli w zawiędłych wspomnień grobie –

     

    Wstań, Polsko moja, w blaskach zórz!

     

                                  /Józef Mączka /